
مولایم ... مهدی جان ...
ســر خوش ز سبـــوی غــم پنهــانی خــويشم
چـــون زلــف تـــو سـرگرم پــريشانی خــويشم
در بــــزم وصـــال تــــو نگــــويم ز کـــم و بيــش
چــون آينـه خــو کــرده بــه حيـــرانی خــويشم
لـــب بــــاز نکــــردم بــــه خــروشی و فغـــانی
مــــن محــــــرم راز دل طـــــوفــــانی خــويشم
يـک چنـد پشيمـــان شــدم از رنــدی و مستی
عمری اسـت پشيمـــان ز پشيمــانی خــويشم
از شـــوق شکـــرخنـــد لبــش جـــان نسپــردم
شـــرمنده ی جـــانـان ز گـــرانجــانی خــويشم
بشکستـه تــر از خــويش نــديدم بـه همه عمر
افســرده دل از خــويشم و زنــــدانی خــويشم
هــر چنــد « اميــن » بستــه دنيــــا نيـــم امــا
دلبستـــــه يــــــاران خـــــراســـانی خـــويشم
-*- ای کاش ما هم از یاران سید خراسانی باشیم -*-
پی نوشت : این شعر از مقام معظم رهبری در وصف مولایمان مهدی صاحب الزمان (عج) باشد ...
جهت عضویت درخبرنامه کلیک کنید.



